قرآن و عترت

سلام علی آل یاسین...!(242)

مقدمه نشریه هادی شماره 75

السلام علیکم یا اهل بیت النبوه و ...

السلام علي الدعاة إلي الله؛

فراخوانان به سوي خدا

هدف از خلقت انسان، تخلق به اخلاق الهي: «تخلّقوا بأخلاق الله»[ بحار، ج58، ص129]، خدايي شدن و به سوي خدا رفتن است. البته بر پايه اراده تكويني، رفتن به سوي الهي، قهري است: (يا أيّها الإنسان إنك كادحٌ إلي ربك كدحاً فملاقيه)[ سوره انشقاق، آيه 6.]، ليكن اراده تشريعي خداوند اين است كه انسان‌ها همانند پدرِ موحّدان عالم، حضرت ابراهيم(عليه‌السلام) با اختيار خود به سوي او بروند: (إنّي ذاهب إلي ربّي سيهدين).[ سوره صافات، آيه 99] ثمره اين رفتن، تكريم و تجليل ويژه است كه بخشي از آن به صورت هدايت ويژه جلوه مي‌كند. اين رفتن كه چنين پاداشي را به همراه دارد، بعد از دعوت خداوند است.

ذات اقدس الهي، نخستين دعوت كننده انسان است كه در يك فراخوان عمومي، همه بندگانش را به سوي خود فراخوانده است: (و الله يدعوا إلي دارالسّلام)[ سوره يونس، آيه 25.].

سلام علی آل یاسین...!(241)

 سلام ها و درودهاي امام زمان (عجل الله تعالی فرجه) (در زیارت ناحیه مقدسه)

«اَلسَّلام عَلَي المُغَسَّل بِدَمِ الجَراحِ»

سلام بر کسي که با خون زخم هايش غسل داده شد.

«اَلسَّلام عَلَي المُجَرَّعِ بِکأساتِ الرِّماحِ»

سلام بر کسي که با جام هاي نيزه و شمشير شربت شهادت به کامش ريخته شد.

«اَلسَّلام عَلَي المَقطُوعِ الوَتِينِ»

سلام بر کسي که رگ هاي قلبش با تير دشمن بريده شد.

«اَلسَّلام عَلَي الشَّيبِ الخَضيِبِ»

سلام بر کسي که محاسنش به خون خضاب شد.

«اَلسَّلام عَلَي الخَدِّ التَّرِيبِ»

....

و ما انشاالله در دعاي ندبه مي خوانيم:

«أينَ الطّالِبُ بِذُحُولِ الاَنبِياءِ وَ اَبناءِ الأنبياءِ، أينَ الطّالِبُ بِدَم المَقتُولِ بِکَربلا، أينَ المَنصُور عَلي مَنِ اعتَدي عَلَيهِ وَ افتَري»

کجاست جوينده ي خون پيامبران و فرزندان آنها؟ کجاست جوينده ي خون شهيد کربلا؟ کجاست آن کس که بر متجاوزان و فاسقان پيروزمند است؟!

سلام علی آل یاسین...!(240)

مقدمه نشریه هادی شماره 74

السلام علیکم یا اهل بیت النبوه و ...

صلّي الله عليه وآله و رحمة الله و بركاته؛

رحمت خدا بر او و آل او باد و [نيز] رحمت و بركات خدا بر شما باد

قسمت دوم:

صلوات در روايات

از پيغمبراكرم(صلّي الله عليه وآله وسلّم) نقل شده است:

هر كس يك بار بر من صلوات بفرستد، خداوند در برابر آن، ده‏ بار بر او صلوات مي‌فرستد و ده گناه از او محو مي‌كند: «من صلّي عليَّ صلاةً صلّي‌الله عليه بها عشراً و حطّ عنه عشر خطيئات».[ صحيح مسلم، ج2، ص17، باب الصلاة علي‌النبيّ(صلّي الله عليه وآله وسلّم) بعد التشهد.]

افزون بر صلوات‌زباني، به نوشتن آن نيز توصيه شده است. رسول‌اكرم(صلّي الله عليه وآله وسلّم) فرمود:

سلام علی آل یاسین...!(239)

آیا بعد از حضرت ولیّ عصر(علیه السلام) قیامت برپا می شود؟

از روایات «رجعت» استفاده می شود که نخسین کسی که برای فرمانروایی جهان پس از شهادت حضرت مهدی(ع) رجعت می کند، امام حسین(ع) است. امام صادق(ع) فرموده اند: «نخستین کسی که زمین برای او شکافته می شود و به روی زمین رجعت می کند، حسین بن علی(ع) است».[بحارالانوار، ج53، ص46؛ تفسیر عیاشی، ص281.]

سلام علی آل یاسین...!(237)

مقدمه نشریه هادی شماره 73

السلام علیکم یا اهل بیت النبوه و ...

صلّي الله عليه وآله و رحمة الله و بركاته؛

رحمت خدا بر او و آل او باد و [نيز] رحمت و بركات خدا بر شما باد

 قسمت اول:

استاد علامه طباطبايي در جواب كساني كه صلوات را به معناي رحمت گرفته‌اند، مي‌گويد:

سلام علی آل یاسین...!(236)

يماني كيست ؟
پرسش : يماني كيست و چه نقشي در زمينه ظهور ايفا مي كند ؟

سلام علی آل یاسین...!(235)

امام زمان سلام الله علیه چه روزی ظهور می کنند : عاشورا ، نوروز ،جمعه یا شنبه؟

پاسخ: درباره قیام و ظهور امام زمان (عج) روایات مختلفی وارد شده است که در آن ها نوروز ، عاشورا ، شنبه و یا جمعه روز ظهور معرفی شده است.

در مورد احتمال یکی شدن عاشورا، نوروز و یکی از روزهای شنبه یا جمعه باید گفت این احتمال وجود دارد چون عاشورا بر اساس سال قمری و نوروز بر اساس سال شمسی حساب می شود و شنبه یا جمعه هم روز های هفته هستند که ممکن است با هر مناسبتی تداخل کنند.

اما در مورد اختلاف شنبه و جمعه باید گفت این هم قابل توجیه است روایات روز جمعه به روز ظهور و روایات روز شنبه به روز استقرار حکومت حضرت تفسیر می شوند.

اما آنچه مورد بحث ماست مصادف شدن روز ظهور ( حال چه نوروز باشد چه نباشد و چه جمعه باشد چه شنبه ) با روز عاشورا است که در این زمینه می توان به 2 حدیث معتبر اشاره کرد:

سلام علی آل یاسین...!(233)

                                                                                            مقدمه نشریه هادی شماره های 70 و 71 و 72

السلام علیکم یا اهل بیت النبوه و ... و أوصياء نبيّ الله؛ و ذرّيّة رسول الله؛

و أوصياء نبيّ الله؛

و وصي‌هاي پيامبر خدا

«اوصياء» (جمع وصي) از ماده «وصي» است كه اصل آن به معناي وصل چيزي به چيز ديگر است. از اين رو اگر كسي بر اثر اشتغال به كاري (نماز شب يا...) شب را به روز متصل كند، مي‌گويد: «وصيتُ الليلة باليوم». وصيت نيز از اين باب است؛ زيرا كلامي است كه موجب اتصال مي‌گردد؛ يعني كلامي است كه انسان با آن مي‌تواند بعد از مرگ نيز در مال خود تصرّف كند و در حقيقت با اين كلام، تصرّف بعد از مرگ را به تصرّف زمان حيات متّصل مي‌كند.

سفارش های پایانی امام به فرزندانش

 

برگرقته از نوشتاری از مرحوم دکتر سید جعفر شهیدی: ...«پسر ملجم شمشیر خود را برداشت و به مسجد آمد و میان خفتگان افتاد. على(علیه‎السلام) اذان گفت و داخل مسجد شد و خفتگان را بیدار مى‏ کرد، سپس به محراب رفت و ایستاد و نماز را آغاز کرد، به رکوع، و سپس به سجده رفت. چون سر از سجده نخست برداشت، ابن ملجم او را ضربت زد و ضربت او بر جاى ضربتى که عمرو پسر عبدود در جنگ خندق بدو زده بود آمد. ابن ملجم گریخت و على در محراب افتاد و مردم بانگ برآوردند امیرمؤمنان کشته شد.»

بلاذرى به روایت خود از حسن بن بزیع آرد: «چون پسر ملجم او را ضربت زد گفت: فزت و رب الکعبة و آخرین سخن او این آیه بود. «و من‏ یعمل مثقال ذرة خیراً یره و من یعمل مثقال ذرة شراً یره.» روایت‎هاى شیعى و برخى از روایت‎هاى اهل سنت نیز با آنچه ابن اعثم نوشته مطابقت دارد.

به هرحال امام را از مسجد به خانه بردند. دیرى نگذشت که قاتل را دستگیر کرده و نزد او آوردند. بدو فرمود:

ـ «پسر ملجمى؟»

ـ «آرى!»

ـ «حسن او را سیر کن و استوار ببند! اگر مُردم او را نزد من بفرست تا در پیشگاه خدا با او خصمى کنم و اگر زنده ماندم یا مى ‏بخشم یا قصاص مى ‏کنم.»

ابن سعد نوشته است امام فرمود: «بدو خوراک نیکو دهید و در جاى نرمش بیارمانید.» و هم او نوشته است روزى که على مردم را براى بیعت مى‏ خواند ابن ملجم دوبار براى بیعت پیش آمد و على او را راند سپس فرمود از پیغمبر شنیدم او ریش مرا از خون سرم رنگین خواهد کرد.

امام در آخرین لحظه‏ هاى زندگى فرزندان خود را خواست و به آنها چنین وصیت کرد:

شما اینجا هستید: خانه مقاله ها قرآن و عترت